Edgar Vandendriessche: zijn naam is relatief onbekend, maar op zijn zestiende is hij al actief als bestuurslid in het nationale bestuur van Jong Groen. “Veel problemen kunnen voorkomen en aangepakt worden door met elkaar in gesprek te gaan.”
We spreken af in het Magdalenapark in Kortrijk, naast de campussen van de Univrsiteit Gent en de Howest. Zo vergezelt een poëtische blik op de nabije toekomst die ons beiden wacht ons gesprek. Ik kwam met de trein en EdgarVandendriessche met de fiets. De reputatie van de groene partij werd hier dus gelukkig niet aangetast. We zetten ons aan een bankje en vliegen er meteen in.
Stel jezelf eens voor Edgar, wie ben jij?
“Ik ben 16 jaar, middelbare scholier uit Kortrijk, en sinds de bestuursverkiezingen in september bestuurslid in het nationale bestuur van Jong Groen. Op school volg ik de richting Elektrische Installaties, al wist ik vanaf het begin dat deze praktische richting minder goed bij mij past.”
Hoe ben je in de richting Elektrische Installaties terechtgekomen?
“Wiskunde is voor mij altijd een uitdaging geweest, waardoor mijn schoolcarrière niet altijd even soepel verloopt. Door het huidige watervalsysteem ben ik in deze richting terechtgekomen. Nu zie ik het vooral als een zoektocht naar een richting die zich bezighoudt met maatschappelijke thema’s, waar ik een sterke en gezonde interesse voor heb.”
Hoe ervaar je het huidige politieke klimaat in België?
“Als 16-jarige voel ik me erg ongemakkelijk bij het huidige politieke klimaat in België. Vooral de huidige regering zorgt voor veel onrust: N-VA kan eindelijk haar natte dromen realiseren, er worden steeds meer maatregelen genomen die de middenklasse raken.”
“Er wordt angst gezaaid, door bijvoorbeeld brieven te sturen voor het vrijwillig militair dienstjaar. Als mijn leeftijdsgenoten daarvoor kiezen, respecteer ik dat volledig, maar waarom geen brief voor andere sectoren met tekorten?”
“Daarnaast blijft men de burger belasten en besparen, terwijl de grote vervuilers buiten schot blijven. Ook het jagen op de echt langdurig zieken die geen profiteurs zijn en het verhogen van de pensioenleeftijd draagt bij aan het gevoel van onrust. Arizona (de bijnaam van de regering-De Wever, red.) is allesbehalve een hervormingsregering, maar een pure afbraakregering.”
Merk je signalen van zorgwekkende ontwikkelingen?
“Ik merk zeker signalen van zorgwekkende ontwikkelingen. De massale opkomst en normalisering van extreemrechts, wat bijdraagt aan de polarisatie, versterkt het gevoel van onraad. Toch is die onraad behandelbaar: veel problemen kunnen voorkomen en aangepakt worden door met elkaar in gesprek te gaan, begrip te tonen en vooral menselijker met elkaar om te gaan.”
Welke acties georganiseerd door Jong Groen zijn jou meest bijgebleven?
“Er zijn heel wat acties die me zijn bijgebleven, maar als ik een paar moet opnoemen, begin ik bij de Antwerp Pride van dit jaar. Dat was mijn allereerste parade en het voelde warm en gezellig aan, ook al ben ik jammer genoeg hetero.” (lacht)
“Daarnaast hebben de vele betogingen voor Palestina me geraakt. Ik vind het belangrijk om aandacht te vragen voor de inhumane situatie daar. En vanzelfsprekend was ook de klimaatmars op 5 oktober in Brussel een hoogtepunt. Het gaf me enorm veel energie om met zoveel mensen samen op straat te komen voor het klimaat.”
Hoe zie je de toekomst van België en Europa?
“Ik ben ervan overtuigd dat België een unitaire en verenigde staat moet zijn. Ik denk hierbij aan onze wapenspreuk: “Eendracht maakt macht.” Samenwerking is de oplossing, niet nationalisme of regionalisme. Brussel is hier het schoolvoorbeeld van: de Brusselaar wordt er slecht vertegenwoordigd en is het ruziën, al wat de klok slaat.”
“Bovendien ervaren veel mensen terecht dat beslissingen op Europees niveau te veel als een ver-van-mijn-bed-show aanvoelen. Europa moet transparanter zijn en dichter bij de burger staan.”
Zie je op lange termijn ook eenheid op wereldniveau?
“Eenheid binnen België en Europa is al veel. Wereldwijd is nogal onrealistisch en daar moet de focus ook niet liggen.”
